خط سوم -

درباره وبلاگ

ما دراين سال های تردید حق را به جانب کلماتی مشرقی دیده ایم . کلماتی که پنهانمان می کنند از چشم هایی که شک می آورند و دست هایمان با دعایی آمیخته که دل به استجابتی دور بسته . ما اندکیم ، با کلماتی بسیار که شعله می شوند و گل می کنند با آغوشی باز برای فراموش کردن . ما دراين روز های اندوه ، با داغ کلماتی که بر نگشتند ، بر می گردیم در پناه شعرهایی که آرام نمی گیرند ، می گیریم در سطر هایی که آشکارمان می کنند از زیر آوار لحظه ها تا با فکرهای ممنوع ، به جبران خودمان برخیزیم از شرق کلمات سپیده دم و دم از رستاخیزي که می زند می زنیم ، اگر چه ما را به دیوار حاشا سپرده اند و هر روز با فریاد سوالی بی رحم بیدار می شویم . سوالی که در اینجا چشم به اعتراف کلماتمان دوخته . در اینجا که چار زندان است . به هر زندان دو چندان نقب ، در هر نقب چندین حجره ، در هر حجره چندین مرد... به عظمت دوباره سوگند خورده ایم که دوباره می شویم . تا کلمه ی اعظم دستی برای شانه هایمان دارد . روزی که فرمان برسد از گورهای عمومی برمی خیزیم و مرگ را به عدالت تقسیم می کنیم .

به رو بروی دو چشمی که تر نخواهی دید

بریز ای تن عریان که سر نخواهی دید

سری بلند به روی زبانه های غرور

دلی عمیق در این مختصر نخواهی دید

از این هجوم غم انگیز جاده های محال

عذاب گم شدنی بیشتر نخواهی دید

بمان دریغ فشرده ، بمان همیشه ی دور

که رد پایی از این رهگذر نخواهی دید

تمام خاطره ها را به شعله ها دادی

و ساعتی پس از این شعله ور نخواهی دید

به گوش زمزمه هایم چرا نمی ریزی

از این سکوت که میل خطر نخواهی دید

چقدر در شب این شهر پرسه می خواهی

سلام منتظری پشت در نخواهی دید

و زخم های دهان باز کرده می گویند

دو چشم خیره بپوشان و گرنه

خواهی دید : دردی است غیر مردن کان را دوا نباشد

+ نوشته شده توسط علی قربان نژاد در و ساعت |