خط سوم

درباره وبلاگ

ایکاش
سهم ساحل دریا شود دلم
ساحل دریا شود دلم
دریا شود دلم

ما دراين سال های تردید حق را به جانب کلماتی مشرقی دیده ایم . کلماتی که پنهانمان می کنند از چشم هایی که شک می آورند و دست هایمان با دعایی آمیخته که دل به استجابتی دور بسته . ما اندکیم ، با کلماتی بسیار که شعله می شوند و گل می کنند با آغوشی باز برای فراموش کردن . ما دراين روز های اندوه ، با داغ کلماتی که بر نگشتند ، بر می گردیم در پناه شعرهایی که آرام نمی گیرند ، می گیریم در سطر هایی که آشکارمان می کنند از زیر آوار لحظه ها تا با فکرهای ممنوع ، به جبران خودمان برخیزیم از شرق کلمات سپیده دم و دم از رستاخیزي که می زند می زنیم ، اگر چه ما را به دیوار حاشا سپرده اند و هر روز با فریاد سوالی بی رحم بیدار می شویم . سوالی که در اینجا چشم به اعتراف کلماتمان دوخته . در اینجا که چار زندان است . به هر زندان دو چندان نقب ، در هر نقب چندین حجره ، در هر حجره چندین مرد... به عظمت دوباره سوگند خورده ایم که دوباره می شویم . تا کلمه ی اعظم دستی برای شانه هایمان دارد . روزی که فرمان برسد از گورهای عمومی برمی خیزیم و مرگ را به عدالت تقسیم می کنیم .

ابرهای طولانی

روی دامن خاورمیانه

ستاره های شش پر می ریزند

بغداد

به فرزندانش رحم نمی کند

بیروت

در آرزوی جوانی خود می سوزد

و ریاض

آب بینی اش را بالا می کشد !

ستاره های شش پر

روی سر خاورمیانه

ابرهای طولانی می بافند

+ نوشته شده توسط علی قربان نژاد در و ساعت |